serra&huseyin

hoşgeldin yeğenim...

2012-01-20T01:58:00.003+02:00

hoşgeldin yiğenim, ne iyi ettin de geldin;
ailene farah getirdin; bizlere de yiğenim...
hoş geldin
not: paylaşacak foto yok
19.01.2012 13:33

yaz yaz yaz...

2011-12-18T00:59:00.002+02:00

sevgili okuyucu,
yazacağım, tamam; ben de çok istiyorum yazmayı, paylaşmayı; umarım uzun soluklu olur-nefesim yeter...
ha unutmayayım diye bi de 'akıl defteri' aldım kendime, not alıp araştırıp yazacağım...
bana kalırsa sosyal medya dedikleri blog'lardır, burasıdır...
yazmaya zorunlu hissetmem için bir kaç konu başlığı vereyim, kendimi altlarını doldurmak için zorunlu hissederim belki diye...
-'kadınlarım'a devam edeceğim; Lena Chamamyan, Souad Massi, annem...
-yeni bir dizi-yazı planlıyorum, belki bir 'sanal radyo programı', rebetiko ile ilgili
-biraz gündem, bilimsel bir göz, en sevmediğim ifade ile 'kristal kulenin içinden'
-yemek - içmek tarifi, niye olmasın???
hürmetler

Zelal

2011-11-16T13:18:00.004+02:00

9 kasım 2011 tarihini envarterciler Van'daki deprem ile kayda geçirecektir. Doğal.

ben Zelal'in doğum tarihi olarak not düşeceğim...

Maaile uzun ömürler diliyorum, melek'ler yanından eksik olmasın...

hoşgeldin...

mavi liman

2011-08-10T21:30:00.003+03:00

...çok yorgunum, beni bekleme kaptan,

seyir defterini başkası yazsın

çınarlı, kubbeli, mavi bir liman,

beni o limana çıkaramazsın...

monini

2011-07-09T21:49:00.001+03:00

yeni bir sayfa... yeni bir başlangıç... yeni bir hayat...

Gracias a la Vida, p.s. bu bir intihar notu degildir

2011-03-12T00:31:00.006+02:00

Tesekkurler (aslında 'eyvallah' kelimesi de buraya yakışır) Hayat...

bu sözler/sözlerle başlayan şarkı bir Şili şarkısı; Şili'li sanatçı Violeta Parra'nın şarkısı; şarkı demek her ne kadar zor olsa da...
Violeta Parra, Şili'de (Latin Amerika demek daha doğru belkide) 1950'li 1960'lı yıllarda bir müzik akımının öncülerinden bir isim; bu akım yıllar sonra Türkiye kıyılarına da ulaşır 'Yeni Türkü' (Nueva Canción) olarak... Modern enstrumanların kullanıldığı, genellikle çok sesli; sosyal konulara değinen, protest, anti-emperyalist bir müzik türüdür. Victor Jara, Inti Illimani akla ilk gelen isimler...

"Gracias a la Vida" bugune kadar bir çok sanatçı tarafından söylendi; Mercedes Sosa, Joan Baez, Maria Farandouri ve Yasmin Levy ilk aklıma gelenler; Soledad Bravo, Alberto Cortez...

bu parçanın ispanyolca sözlerini ve türkçe çevirilerini bulabilirsiniz nette, ama ben yine de bi türkçesini yazmak istedim; bu modamod bir çeviri değildir, izninizle:

'teşekkürler hayat, tüm verdiklerin için.
her açtığımda
kötüden iyiyi,
yıldızlı gökyüzünden cenneti,
insanlar içindeki sevdiceğimi seçebilmemi sağlayan,
bir çift göz için teşekkürler.

teşekkürler hayat, tüm verdiklerin için.
cırlavukların, kanaryaların, havlamaların,
çekiçlerin, örslerin, motorların, fırtınaların...
ve dünyanın bütün seslerini,
ve sevdiceğimin şefkatli sesini,
gece gündüz demeden belgeleyen
kulaklarım için teşekkürler.

teşekkürler hayat, tüm verdiklerin için.
düşünebildiğim, haykırabildiğim,
'ana' 'kardeş' 'arkadaş' 'ışık' diyebildiğim
ve sevdiceğimin ruhuna giden kelimeler söyleyebildiğim,
sesler ve harfler için teşekkürler

teşekkürler hayat, tüm verdiklerin için.
arnavut kaldırımlarını, çamurlu yolları,
kumsalları, çölleri, dağları,
evini, sokağını, bahçeni,
adımlayabildiğim yorgun ayaklarım için teşekkürler.

teşekkürler hayat, tüm verdiklerin için.
mutlulukla kederi ayırtetmemi,
ve artık sizin de şarkınız olan şarkımı yazmamı sağlayan
iki temel gereç olan;
gülümse ve gözyaşı için teşekkürler.

teşekkürler hayat, tüm verdiklerin için.'

sagapo

2011-02-08T09:57:00.005+02:00

sagapo, (I love you,) (Seni seviyorum,)

sagapo giati eisai oraia, (I love you because you are nice,) (Seni seviyorum çünkü güzelsin,)

sagapo giati eisai esy... (I love you because you are you.) (Seni seviyorum çünkü sen sensin.)

ki agapo, (I love) (Seviyorum)

agapo kai olo to kosmo, (I love the whole world as well) (Bütün dünyayı seviyorum)

giati zeis kai esy mazi... (because you also live with it.) (Çünkü içinde yaşıyorsun.)

Muharrir

2011-02-05T11:45:00.004+02:00

merhaba e(y)-okuyucu!
bugun 5 Şubat; ilk blog yazımı 7 şubat 2006'da yazmışım... beşinci yılımı (doktora ile beraber) doldurdum...
İlk günlerde hevesle tabii ki daha çok yazıyordum, sonra iş - güç... Bence zamanı bahane edenler zamanını verimli kullanamayanlardır; elbette dönem dönem "zamansızlık" yaşanabilir ama bunun kronikleşmesi plansızlıktan-programsızlıktan...
Yazmadığım süre zarfında ne değişti derseniz çoook şey değişti derim, hayatı bıraktığınız yerde bulamıyorsunuz bir an sonra bile; bir olta attığınızda bile...

“Küçüktüm, küçücüktüm,
Oltayı attım denize;
Bir üşüşüverdi balıklar,
Denizi gördüm.

Orhan Veli “

Bu çocuk bundan sonra aynı olabilir mi oltayı atmadan önceki haliyle?

Yazmasam eksikliğini hissediyorum (belki az konuştuğum içindir, bilmiyorum) ama az yazabiliyorum... Muharrirlikten ekmek kazanmıyoruz ne de olsa.

Ben burada "tahrir" (kelime anlamı yazı, kompozisyon, deftere geçirme, kayıt) ederken milyonlar Tahrir Meydanında devlet başkanının gitmesini beklemekte 12 gündür... Tarihe kayıt düşecekler...

ben de burada kayıt düşeyim dedim, umarım bu sefer çok ara vermem, zamanımı planlayabilirim...

Seninki kaç santim? - Greenpeace

2010-11-25T09:37:00.000+02:00

Seninki kaç santim? - Greenpeace

Hrant;'tan ozur

2010-01-15T14:05:00.000+02:00

http://egeiletisimdehrantyasak.blogspot.com/2010/01/hranttan-ozur-diliyoruz.html

yeni, yine, devamen...

2009-11-22T14:16:00.003+02:00

selam ey fani okuyucu!
senlerr sonra eve internet baglatarak is-disi internet kullnaimina tekrar kavusmus olup blog gunluklerime devam edebilecegim ...
Tabii ki Telekomünikasyon İletişim Başkanlığı'nı musaade ettigi surece...
yazismak uzere !

hosgeldin - 2

2009-08-27T21:23:00.005+03:00

hoşgeldin bebek, hoşgeldin...
ne iyi ettinde geldin...
ay parçası, nur yüzlü, yanak güzeli...
hoşgeldin,
19 temmuz 2009, 12:45

not: yogun istek uzerine yeni bir fotograf eklendi

gelismeler 13 nisan 2008

2008-04-13T15:40:00.003+03:00

merhaba,
-dün 12 nisan idi, Yuri Gagarin'in uzaya çıkışının 47. yıldönümü (12 Nisan 1961)

-dün 12 nisan idi, gelinlikle Milano'dan Beyrut'a giden sanatçı Pippa Bacca'nın cesedi Gebze-Tavşanlı köyünde bulundu, yakalanan zanlı sanatçıya tecavüz ettiğini, elleriyle boğdğunu ve sonra çalılıklara attığını itiraf etti (12 Nisan 2008)

(linkler: http://www.pippabacca.it/ ve http://bridesontour.fotoup.net/)

-bugün 13 Nisan pazar, doktora yeterlik sınavına 17 gün kaldı; stres... alabildiğine...

-bugün 13 nisan, bir telefon beklemekteyim sabırsızca, aramaya gücüm yok...

Samed Behrengi ve Küçük Kara Balık

2008-01-17T17:15:00.000+02:00

Samed Behrengi (Samad Behrangi, صمد بهرنگی)

(24 Haziran 1939 - 31 Ağustos 1967)

İranlı, Güney Azerbaycan'ın Tebriz Kentinde doğdu. Öğretmen, gezgin, derlemeci, öykücü... 11 yıl köy köy dolaşarak öğretmenlik yaptı, ingiliz dili ve edebiyatı okudu akşam okullarında...

20. yüzyıla yazdığı çocuk kitapları ile iz bıraktı. İlk kitabı "ulduz u kelâğhâ (yıldız ile kargalar, 1966)", daha sonra italya ve çekoslavakya'da ödül alan "mâhi-yi siyâh-i kuçulu (küçük kara balık)", "sergozeşt-i dâne-yi berf (kar tanesinin serüveni)", "peserek-i lebûfurûş (pancarcı çocuk)", "keçel-i kefterbâz (kel güvercinci)".

Türkçe'de yayınlana kitapları: "Bir Vardı Bir Yoktur, Bir Şeftali Bin Şeftali, Bu Gelen Köroğludur, Püsküllü Deve, Sevgi Masalı, Küçük Kara Balık, Ulduz Kız'ın Konuşan Bebeği, Ulduz Kız'ın Kargaları, Pancarcı Çocuk, Kel Güvercinci, Yıldız ve Kargalar, Bir Günlük Düş ve Gerçek"

Behrengi 29 yaşında iken Aras ırmağı kıyısında boğulmuş olarak bulundu; resmi açıklama da yüzerken boğulduğu söylenir... Ama o zamanki şah yönetimini eleştiren-karşı çıkan bir yazar olan Behrengi'nin ölüm nedeni resmi açıklama ile pek tutarlı değildi... (Bunu sanki bir yerden hatirliyorum, okumustum )

Küçük Kara Balık kitabının Farshid Mesghali tarafından yapılan ve ödül alan kapağı

Küçük Kara Balık, cesur, küçük bir balığın başından geçenleri anlatır. Türkçe baskısı ressam ve karikatürcü Mehmet Sönmez tarafından resimlenir.
Aslında neyi kime anlattığını sizler okuyunca daha iyi anlayabilirsiniz. Kitaptan bir kaç alıntı:
"Ama anneciğim, her şeyin bir sonu vardır değil mi?" der Küçük Kara Balık...

"Başka bir dünya yok! dünya burası"derler Küçük Kara Balığa...

"Ölümden kaçamayacağımı anladığımda artık gözümde önemini yitirir o, önemsiz olur. Önemli olan benim yaşamımın ya da benim ölümümün başkalarını nasıl etkileyeceğidir"

(foto by narges kh)

Kadınlarım - 2

2007-07-09T11:13:00.000+03:00

Evet… Uzun zaman oldu yazmayalı…Devam...

Kadınlarım serisine başlamıştım, ikinci yazı da size doğulu bir kadından bahsetmek istiyorum… Bir şairden, bir yazardan, bir oyuncudan, bir yönetmenden, bir ressamdan ve bir anneden bahsedeceğim size…

Füruğ Ferruhzad (Forugh Farrokhzad)… (Füruğ’un Farsça da anlamı “parlaklık”)

Yirminci yüzyıl Dünya şiirinin ve Fars şirininin – ve daha da önemlisi kadın şiirinin- önemli bir ”ışığı”… Sizce Füruğ bu özellikleri ne kadar uzun bir ömre sığdırdı? 32 yıla, evet sadece 32 yıla…

1935 5 Ocak’ında Tahran’da doğdu. Babası asker, Rıza Şah’ın önemli askerlerinden biri, milliyetçi bir yönü de mevcut-, anne dinine bağlı. Füruğ’un altı kardeşi var. Füruğ, içi kitap dolu bir evde geçirir çocukluğunu… Füruğ’un yetiştiği yıllar ikinci dünya savaşına gebe, 1930’larda İran ile Almanya’nın yakınlaşması komünistlerin hapse tıkılması, düşünsel, sanatsal, politik, yazınsal alanlarla uğraşanların aşağılanma, ihanet ve hapsedilmesi ile dolu. 1960’lar da ülkede iki siyasi hareket vardı; biri ABD destekli Şah’ın Beyaz Devrim’i, diğeri bu rejime karşı olan Humeyni’nin hareketi…

Füruğ lise çağında-16 yaşında- 1951 yılında Perviz Şapur ile evlendi (Perviz, Füruğ’un iki katı yaşındaydı). Perviz, basında kısa mizah şiirleri, şiirsel kısaltılı özdeyişleri ve bir çeşit hiyeroglif resimleri ile ünlenmiş bir sima. 1952’de Füruğ’un ilk şiir kitabı yayınlanır: “Tutsak”. 1953’te oğlu Kamiyar dünyaya gelir (Kamyar, “refah içinde, gönençli” manasında). 1954’te Perviz’den boşanır ve İran mahkemelerinin velayeti babaya vermesi sonucu oğlunu bir daha göremez.

Oğluna hitaben:

“…

seni istiyorum ve biliyorum

asla koynuma alamayacağımı

sen o aydın ve pırıl pırıl gökyüzüsün

ben bu kafeste bir tutsağım

…”

(Tutsak, çev. Haşim Hüsrevşahi)

Füruğ ilk şiirlerinde erkek şairlerin bile nadiren değindiği kadınların aşk yoksunluğu ve mahremiyetten cinsel boyutlarda söz ediyordu. Haz, günah ile eşti.

“…

sesler ölüyordu ve acının yangını

yakıp geçiyordu kalbimden

ağlıyor diyorum Kami yavrum

kaldır başını eteğimden

günahkar annenin eteğinden”

(Gecenin Devi, çev. Haşim Hüsrevşahi)

1956’da “Duvar” kitabı çıkar. Füruğ şiirinin cinsel isyanı devam etmektedir. Haz, günah ile eşti, günah tövbe ister, tövbe de kendinin veya karşısındakinin ölümü demekti; ne zaman bir erkekle sevişse, sanki başkasının yaşamını tehlikeye sokmuş gibi özür dilemesi gerektiğini düşünüyordu.

“…

günah işledim lezzet dolu bir günah

titreyen esrik bir tenin yanında

tanrım ne bileyim ne yaptım ben

o karanlık susku dolu zulada

…”

(Günah, çev. Haşim Hüsrevşahi)

1957’de çıkan “İsyan” kitabında yine oğluna seslenmektedir:

“…

senin suçsuz bakışların bir gün

bu başlangıçsız kitaba kayar

görürsün zamanın köklü isyanı

tüm şarkıların yüreğinde açar

…”

(Senin İçin Bir Şiir, çev. Haşim Hüsrevşahi)

Füruğ, 1958’de İbrahim Golestan (İbrahim Gülistan) ile tanışır. İbrahim, İran’ın en önemli öykücülerinden, Twain, Hemingway’in çevirmeni, aydın bir kişi ve Golestan Film şirketinin sahibidir.

Golestan Film’de çalışmaya başlar Füruğ, sinemada oyunculuk, senaristlik, kameramanlık, yönetmen yardımcılığı, dublaj, montaj ve yaratıcı film editörlüğü yaptı. 1962 yılında yaptığı İranlı cüzzam hastalarını ve onların sorunları anlatan “Khaneh siah ast” (The House Is Black, Kara Ev) belgeseli, 1963 yılında Oberhausen Kısa Film Festivali’nde büyük ödülü alır. Bu filmin çekimleri için gittiği Tebriz Cüzamlılar Evi’nde tanıdığı Hüseyin’i evlat edinir.

1964’de “Yeniden Doğuş” kitabı yayınlanır, bu kitap İbrahim Golestan’a adanmıştır ve Füruğ’un şiirinin en olgun halidir. İran yazın tarihinde Füruğ’dan önce hiçbir kadın ne âşıkane bir şiir söylemiş ne de bir erkeğe hitaben şiir yazmıştır. O, yasak meyveden yiyen kadındır. Şiiri onun yazgısıdır. İbrahim’le tanıştıktan sonra Füruğ “değişir”, “olgunlaşır”, cinsel isyanı düşünsel isyana dönüşür. Şiirin içeriği ile birlikte biçimi de değişir.

“…

toprak üstünde duruyorum

rüzgârı, güneşi ve suyu

yaşasın diye emen

bitki sapına benzer tenimle dalları

istek dolu

acı dolu

toprak üstünde duruyorum

yıldızlar tapsınlar bana diye

okşasınlar diye beni meltemler

…”

(Toprak Üstünde, çev. Haşim Hüsrevşahi)

“…

tüm varlığım benim, karanlık bir ayettir

seni kendinde tekrarlayarak

çiçeklenmenin ve yeşermenin sonsuz seherine götürecek

ben bu ayette seni ah çektim, ah

ben bu ayette seni

ağaca suya ve ateşe aşıladım

(Yeniden Doğuş (İbrahim Golestan’a), çev. Haşim Hüsrevşahi)

1965 yılında UNESCO, Füruğ’un yaşamından yarım saatlik bir belgesel hazırladı ve aynı yıl Bernardo Bertolucci yaptığı bir televizyon belgeselinde Füruğ’a 15 dakikalık bir yer verir.

Füruğ hızı, hızlı gitmeyi severdi. 14 Şubat 1967 günü otomobili ile giderken bir kavşakta okul servisi aniden önüne çıkar; çocuk dolu servis aracına çarpmamak için direksiyonu kırar. Otomobil yoldan uzaklaşır, servis aracına yan taraftan hafifçe vurur, durmak için yaptığı sert frenin etkisiyle başını ön cama şiddetle çarpar. Füruğ otomobilden iner, yığılır yere, başını kaldırımın kenarına çarpar ve ağır yaralanır, hastaneye kaldırılır. Ertesi günü öğleden sonra; kırmızı güllerle donatılmış beyaz bir ambulansla mezarlığa götürülür. Yağmur yağıyordur o sırada, sonra yağmur yerini kara bırakır ve her yer beyaz bir örtü altında kalmıştır. Yeri Zahir-al-Doleh mezarlığıdır artık

Bitiremediği kitabı “İnanalım Soğuk Mevsimin Başlangıcına” 1974’te yayınlanır.

“…

ve bu benim

yalnız bir kadın

soğuk bir mevsimin eşiğinde,

yeryüzünün kirlenmiş varlığını anlamanın başlangıcında

ve gökyüzünün yalın ve hüzünlü umutsuzluğu

ve bu beton ellerin güçsüzlüğü

zaman geçti

zaman geçti ve saat dört kez çaldı

dört kez çaldı

bugün aralık ayının yirmi biridir

ben mevsimlerin gizini biliyorum

ve anların sözlerini anlıyorum

kurtarıcı mezarda uyumuştur

ve toprak, ağırlayan toprak,

dinginliğe bir belirtidir

…”

(İnanalım Soğuk Mevsimin Başlangıcına, çev. Haşim Hüsrevşahi)

“…

tüm güçlerin sonu varmaktır, varmak

güneşin aydın kuralına

ve ışığın bilincine dökülmek

doğaldır

yel değirmenlerinin çürüdüğü

niçin duracakmışım?

olgunlaşmamış buğday başaklarını ben

memelerimin altına tutuyorum

ve emziriyorum

…”

(Yalnız Sestir Kalan, çev. Haşim Hüsrevşahi)

Füruğ’un ardından ağıtlar yakan şairlerden biri Ahmed Şamlu:

“…

adın senin gökyüzünün alnından geçen tan atmasıdır

adın kutlu olsun

ve biz hala yenibaştanlarız

geceyi ve gündüzü

ve henüzü.

(Seni Arayarak, Ahmed Şamlu, çev. Haşim Hüsrevşahi)

Helene Sixous, İran tarihi için “acımasız ve erel bir tarihtir” der, Füruğ’un şiiri ise tamamen dişidir.

Kaynak: Yaralarım Aşktandır, Telos Yayıncılık, çev: Haşim Hüsrevşahi, İstanbul, 2002

Hosgeldin

2007-06-09T12:54:00.000+03:00

Hoşgeldin Bebek,
ne iyi ettinde geldin,
Hoşgeldin

6 Haziran 2007, 23:54, İzmir

Kadinlar (im) - 1

2007-03-23T15:00:00.000+02:00

Yağmurlu ve güneşli bir bahar günü yeniden merhaba herkese;
bu sefer aklımdaki bir dizi "Kadınlar (ım) " adı altında; anlam çıkarmaya çalışmayın - sahip olduğum hiç bir kadın yok ama kalbimin sahibi bir kişi var, o da eşim . Bu dizide okuduğum/duyduğum/bildiğim; gerçek/mitolojik, dünyada/edebiyatta iz bırakan kişilikleri paylaşmak istiyorum sizinle; tabii siz okuyucularımın yorumlarını bekliyorum ve seve seve yayınlarım blog'dan;
temelden başlayayım:
kadın: (tdk) isim

1 . Erişkin dişi insan, erkek veya adam karşıtı

2 . Evlenmiş kız.

3 . sıfat Analık veya ev yönetimi bakımından gereken erdemleri olan.

4 . mecaz Hizmetçi bayan.

5 . eskimiş Bayan

ilk erkek: Adem, ilk kadın: Adem'in kaburga kemiğinden yaratılmış Havva mı?

LİLİTH

İncil ve Tevrat'taki efsanelere göre Tanrı Adem ile birlikte Lilith'i de topraktan yaratmış; Adem Lilith'den itaat bekleyince Lilith eşit olduklarını ve itaat etmeyeceğini söylemiş, Adem'le yaşa-yama-dıkları hayattan, Tanrı'nın söylenmemesi gereken adını söyleyerek çıkar-yani cennetten uçup gider- ve daha sonra Şeytan ile evlenerek ondan cin çocuklar doğurduğuna inanılır.
Lilith, çağlar boyu kadınlara atfedilebilecek bütün olumsuz sıfatların taşıyıcısı olmuştur: Baştan çıkarıcı, fahişe, cadı, vampir, cinlerin başı, gece canavarı 'unvan'larından bazılarıdır. Havva'nın tersine başından beri gücünün ve cinselliğinin bilincindedir ve yeri gelince de kullanmaktan çekinmez.
Bu efsanenin yorumuna gelince; erkek egemen toplum Lilith'i olumsuz kadın figürü olarak görür-görmek isteyecektir bu eril dünyada; ama kadının da erkekle aynı "maddeden/kökten" yapıldığını, yani "eşit" olduğunu kabul etmeyecektir; tüm peygamberlerin erkek olması bunu tanıtlamıyor mu? Kendi cinsime düşman değilim ama bu erkek egemen dünyanın savaşlarla dolu olduğunu, savaşların hiç bitmediğini görünce insan kadın egemen bir dünyanın nasıl olacağını merak etmiyor değil hani...

John Collier, Lilith, 1887, huile sur toile, The Atkinson Art Gallery, Southport England

muzik

2006-12-23T14:55:00.000+02:00

Merhaba herkese...
uzun zaman oldu, bi seyler karaliyim dedim...
"Theremine" nedir bilir misiniz? elektronik bir muzik aleti, Rus Leon Theremin'in icat ettigi ve bir cok yerde duydugumuz sesleri ureten bir alet;1919'da icat etmis, patentini 1928'de almis (1,661,058;February 28, 1928)... youtube'ta bir cok videosunu bulabilr ve sesini dinleyebilirsiniz

bi de sanatcidan bahsetmek istiyorum, Selva Erdener'den; kendileri Turgay Erdener'in esi olur, Hacettepe'den mezun operet; tiyatro ve operalarini saymayacagim ama 2001 yilinda cikardigi albumden bahsetmek istiyorum... harika bir ses ve yorum bence; oldum olasi turkulerin boyle yorumlanisini severim zaten; bi de bu albumde bi parca var, "sen sen sen" adinda sozleri Turan Oflazoglu'nun, bestesi Turgay Erdener'in... mutlaka dinlemelisiniz...

sen sen sen
yok olabilirsin amma
seni sevmiş olmam yok olabilir mi?
ve ben de yok olabilirim
amma özlemiş olmam yok olabilir mi?
öylesine yer alıyor ki karşımda
sen sen sen
özlemiş olmam yok olabilir mi?

not: bu tarz yorumlardan hoslananlar icin bi haberim var; Omer Yilmaz ve Bekir Kucukay'in "Sevda Turkuleri" isimli albumunu internette bulabilirsiniz.

bi de komsudan kiskandim, ben de muzik koyacam bloguma... ama komsudakileri mutlaka dinleyin, tavsiye ederim...

gorusmek uzere...

feyruz (fairouz)

2006-08-01T10:18:00.000+03:00

belki dinlemissinizdir bi ara...
1935 (?) dogumlu... asıl adı Nouhad Haddad...
Lübnan'lı...
Dünyanın üç büyük bayan sesinden biri...
Londra- Albert Hall (1962) ve New York- Carnegie Hall (1971) konserleriyle dunyada adindan sozettirdi... Rahbani kardeslerle beraber (ki Assi Rahbani ile evli) muzik dunyasinda onemli bir yere sahip...
Lubnan'li... ic savasta terketmedi Lubnan'i, simdi orada midir acaba?

1984' cikan"Maarifti Feek" albumunde Joesph Harb'in Eugene Rodriguo'nun muzigine (arranjmanını Ziad Rahbani'nin yaptigi) yazdigi sozler Beyrut icindi... bir dinleyin...

( download linki: http://rapidshare.de/files/27751745/La_Beirut_-_Lubnan.mp3.html )

linkler

2006-07-31T15:12:00.000+03:00

bi kac link vermek istiyorum...
ilki lubnanli sanatci mazen kerbaj'in bloglari...
http://mazenkerblog.blogspot.com ve http://laureghorayeb.blogspot.com
ve resmi internet sitesi >> http://www.kerbaj.com
bi de nebil fevzi
http://raedyassin.blogspot.com
lubnan'dan bloglar
http://remarkze.blogspot.com
http://beirutdailyphoto.blogspot.com
http://baejaar.blogspot.com
http://chromatius.blogspot.com

yureginiz kaldirirsa...>> http://www.youtube.com/watch?v=5WaCJn4hdjc

temmuz bitti...

2006-07-31T14:03:00.000+03:00

herkese merhabalar...
evden internet kesildi kesileli blog'a yazacak zaman-zamandan cok "hal"-bulamiyorum... evlilik ile ilgili yazacam dahaaa, ee bi aylik deneyim az diil di mi? (bu arada evlilik fotograflarini koyacam ileriki zamanlarda)
haberler iyi diyemiyorum, ruh halim el vermiyor cunku; cunku yine savas yine savas!!!
bi belgesel izledim gecenlerde, maymunlarin sosyal yasami uzerine (insandan sonra sosyalligi en fazla olan hayvanlarmis bu maymunlar); kendi "toprakları"nda gezinen yabanci bir maymuna cete halinde saldiyorlardi; hersey goz acip kapayana kadar oldu, maymunu agactan dusurup ustune cullandilar ve maymun yerde kanlar icinde yatiyordu; sonra hepsi orayi terketti, terkederkende geri donup ceseti tekmeliyorlardi!!!
sosyallesme surecinin getirdigi insanlarin vahsilesip diger insanlari oldurmesi, hice saymasi, katletmesi; gelisme mi bu? biraz daha gelisince ne olacagini tahayyul edemiyorum...
teknolojik acidan en gelismis olan dunyamizin koruyucusu "kovboy"larla desteklerini eksik etmedikleri israil (dusunsenize, 60 yil oncesine kadar israil diye bir devlet yokken simdi bolgenin en son teknoloji silahlari kullaniyorlar; bastan beri olan amerika ve ingiltere yardimlari ile tabii...); abd'nin "simarik cocugu" israil yine fütursuzca, insafsızca saldiriyor filistin'e ve lübnan'a...
lubnan henuz ic savas ve onceki saldirilarin yaralarini sararken bir kere daha saldiriya ugruyor... yuzlerce masum sivil oldu ve olmeye devam ediyor... israil de piskin piskin "biz size oralari bosaltin demistik, biz sizi uyarmistik" gibi aciklamalar...
biraz tarih... yaklasik 2000 yıl once, yahudi olarak dogan ve yahudilerce oldurulen hıristiyanligin peygamberi isa, her peygamber gibi mucizelere vakif olan isa, ilk mucizesini Kana'da bir dugunde kuplerdeki suyu saraba donusturerek gerceklestirmisti... 2000 yil sonra israillilerin kana'da yaptigi ise tum sulari kana donusturmek!!! katliam !!! hem de 10 yıl once bi kez daha ayni yerde insanlari katletmisti israil!!!
katliam

nusayrilik

2006-02-19T00:21:00.002+02:00

nusayrilik hakkinda buldukları ve yorumlarım...
islamiyet tıpkı daha önceki semavi dinler gibi tek yorumlu bir din değildir. islamiyet içinde farklı yorumlar vardır. bu yorumlar türkler ve kürtler arasında olduğu gibi araplar arasında da farklı kabuller görmüştür. arapların da tümü tek islamî mezhebe mensup değildir. örneğin suudi arabistanlı araplar islamiyet’in hambeli mezhebinin vehabi tarikatına tabidir ve bu yolu benimser. irak, iran ve suriye’deki bazı araplar da islamiyet’in şii mezhebine inanmaktadır. kuzey afrika’daki bazı araplarsa islamiyetin hambeli mezhebi’ne inanmaktadır. türkiye'deki arapların da bir kısmı islamiyetin hanefi, bir kısmı şafii bir kısmı şii yorumuna inanırken bir kısmı da islamiyetin alevi yorumuna yani nusayriliğe inanmaktadır. türkiye’nin; hatay, adana, mersin, iskenderun yöresinde yaşayan araplar nusayriler’dir.nusayri adının muhammet bin nusayri’den geldiği, bu hususta en çok kabul gören görüşlerden biridir. muhammet bin nusayri, ehlibeyt müridi imam hasan askeri’nin öğrencisidir. doğumu kesin olarak bilinmeyen muhammet bin nusayri 873'te ölmüştür. nusayrilik; nasır (arapça yardımcı) olan, zafer kazandıran anlamına da gelmektedir. bazı kaynaklara göre de hz ali’nin yanında zafer kazanmış askerler anlamında kullanılagelmiş ve bu zafer kazananların soyundan gelenlerin yaşadığı bölgeye nusayra denmiştir. nusayra, lübnan-lazkiye arasındaki bölgenin adıdır. nusayrilik, bir anlamda; hatay, lübnan ve suriye’de yaşayan alevilerin aleviliği yorumlayış ve yaşayış tarzıdır. alevilik kendi içinde bir çok fraksiyon barındırmaktadır ve bu sözcük hepsini kapsayan bir üst şemsiye olarak kullanılmaktadır. alevilerin bir kısmı bu yoldan gitmeyi soya (secereye) bir kısmı ise sadece varolan yolu benimsemeye ve bu inanca uygun bir yaşam benimsemeye dayandırır. aralarındaki tek ortak nokta ali ve ehlibeyt sevgisidir. nusayrileri sapkın olarak niteleyenlerin sapma derken neyi kast ettiği önemlidir.. kime göre, neye göre sapkın!! ne yazıkki "bana benzemeyen sapkındır" düşüncesi son derece ilkel de olsa içgüdüselliği dolayısı ile "ben"i tanımlamak için gerekli bir düşüncedir ancak. örneğin türk'ü türk yapan şey ingiliz'i ingiliz, fransız'ı fransız olarak tanımlamamıza olanak veren şeylerin bir toplamı değil midir zaten? bu her türlü kimliği oluşturmada esastır. "ben"i ancak bir "öteki" varsa tanımlayabiliriz. "öteki" de nedense hep "ben" den farklı olduğu için sapkın ve aykırı olarak ifade bulmaz mı düşüncelerin alt metinlerinde...? konu hakkında bilgi sahibi olmak isteyenlerin muhammed galip emin et-tavil'in "arap alevilerinin tarihi: nusayriler" kitabını da okumasını tavsiye ederim.. bir çok kaynak süleyman el ezani'nin nusayriler hakkındaki yergi dolu sözlerine dayanmaktadır çünkü. konu hakkındaki son yayınlardan biri de konu hakkında objektif olma çabası son derece net sezilebilen inan keser'in "nusayriler:arap aleviliği" kitabıdır (http://sozluk.sourtimes.org/show.asp?t=nusayrilik) ve etnik azınlıklar, kültürel entegrasyon ve medyada temsil: "nusayri topluluğu örneği" , a.ü sosyal bilimler ens. yüksek lisans tezi, esin demirbaş, 2003
güzel bir yorum, tanımlaması iyi

okunmayacak kadar berbat bir yorum, uzak durun !!!http://www.sevde.de/islam_Ans/N/63.htm ve http://www.enfal.de/orta13.htm

bilimsel bir yazı http://www.alewiten.com/nusayrilikvenusayriler.htm

ilber ortayli'dan güzel bir makale : http://www.alewiten.com/ortaylimakale.htm

fena diil http://www.alevikonseyi.com/9/19/29/39/49/69.html

devamı gelcek...

Rachel corrie

2006-02-17T09:54:00.000+02:00

ne zamandır yazacaktım, anca fırsat bulabildim...Rachel ve ortadoğu ile ilgili...hassasiyetim belki de kökenlerimin ortadoğuda olmasından...
dün gibi hatırlıyorum, perşembe günkü (19 mart 2003) sınav için sabahlarken ntv radyoyu dinliyordum, saat 03:00'te yayın bir haber ile kesildi "başkan bush'un Saddam Hüseyin'e ülkesini terketmesi için verdiği 48 saatlik süre doldu" diye ve ıraktan canlı yayına geçildi; ortalık sakin, sessiz. sonra klasik müzik yayını devam etti, ta ki 04:45'te ki yayının yeniden kesilmesine kadar "Bağdat'tan patlama sesleri geldi ve uçaksavar ateşi görüldü". Birden çocukluğumda seyrettiğimiz gece görüntüleri geldi aklıma, yeşil bir zeminde yanıp sönen ışıklar...
Rachel Corrie (1979-16 Mart 2003, pazar)... gazete de fotoğrafını gördüğüm de ve 'hikaye'sini okuduğumda çok etkilendim. Rachel, amerikanın Olympia kentinde büyümüş, ABD Irak’a saldırdığında İsrail’in saldırganlığının artmasının muhtemel olduğunu düşünerek Filistin'de uluslararası gözlemcilerin bulunmasının önemli olduğunu düşünmüş ve 20 ocak 2003 gibi Filistin'e (Batı Şeria ve Gazze‘ye) hareket etmiş... 16 Martta Gazze Şeridi’ndeki Filistinlilerin evlerinin yıkılmasını protesto ederken, İsrail ordusunun bir buldozeri tarafından ezilerek öldürüldü... ajanslara ezilişinin fotoğrafları geçti hemen; ilk karede bir buldozerin önünde duran sarışın bir kız, sonra buldozerin ilerleyişi ve geri gitmesi, son karede de ezilmiş, kanlar içinde bir yüz ve beden...iki dakika önceki sarışın kızdan bir eser kalmamıştı; ezilmiş kanlar içinde bir yüz…insan insalığından utanıyor, bunu yapanın aynı “insan ırkından” olabileceği insanın tüylerini diken diken ediyor.
Sonra Rachel’in annesine yazdığı mektuplar yayınlandı gazetelerde, onlar üzerine yorumlar…Rachel, “Bugün, bir zamanlar evlerin bulunduğu yerlerde, yıkıntıların tepesinde yürürken, sınırın öte tarafındaki Mısırlı askerler yaklaşan bir tankı haber vermek için bana “Kaç! Kaç!” diye bağırdılar, sonra ise el salladılar ve “İsminiz nedir?” diye sordular. Bu dostça merakta rahatsız edici bir şey var. Bu bana hatırlattı ki, hepimiz diğer çocukları merak eden çocuklarız” diyordu bir mektubunda. “Dış dünyayla ilgili haber almakta zorlanıyorum, fakat Irak’ta savaşın kaçınılmaz duruma geldiğini duyuyorum” diyordu, nitekim 3 gün sonra savaş başlamıştı.
Rachel, bir mektubunda da "Telefonda Filistin'in başvurduğu şiddetin sorunları daha da çözümsüz kılmasından dem vuruşun üstüne çok düşündüm. İki yıl önce İsrail'de Refah'lı 60 bin işçi çalışıyordu. Şimdi sadece 600 kişi iş için İsrail'e gidebiliyor. Bu 600 kişiden birçoğu taşındı, çünkü burayla Aşkelon (İsrail'deki en yakın şehir) arasındaki üç kontrol noktası, eskiden 40 dakika süren yolculuğu 12 saatlik bitmek bilmez bir seyahate çevirdi. Buna ek olarak, Refah'ın 1999'da ekonomik gelişmenin kaynakları olarak gördüğü her şey tamamıyla yok edildi: Gazze uluslararası hava limanı (pistleri yerle bir olunca tamamıyla kapatıldı); ticaret için Mısır sınırı (şimdi dev bir İsrail tetikçi kulesi tam geçiş yerinde); okyanus ulaşımı (son iki yıldır bir kontrol noktası ve Guş Katif yerleşimi tarafından tamamıyla kesildi). Refah'da intifadanın başından bu yana 600 civarında ev yıkıldı; çoğunluğu direnişle hiç bağlantısı olmayan, sadece sınırda yaşayan insanlara ait evlerdi. Belki artık resmi olarak da kabul görmüştür, Refah'ın dünyanın en yoksul yeri olduğu. Burada yakın zamana dek bir orta sınıf vardı. Eskiden Avrupa'ya giden çiçek gemilerinin Erez geçişinde güvenlik sorgulamaları amacıyla iki hafta bekletildiğini duyuyoruz. İki haftalık kesilmiş çiçeklerin Avrupa pazarındaki değerini tahmin edebilirsin; dolayısıyla bu Pazar da kurudu. Sonra buldozerler geldi ve halkın sebze tarhlarını ve bahçelerini yerle bir etti. İnsanlara ne kalıyor öyleyse? Aklına bir çözüm yolu geliyorsa bana da söyle. Benim gelmiyor. ......Bana şiddet karşıtı direnişi soruyorsun. Dün, bulunan o patlayıcı ateşlendiğinde, bulunduğum evin bütün camları kırıldı. O sırada bana çay ikram ediliyordu ve iki bebekle oynuyordum. Şu an zor durumdayım. Felaketle karşı karşıya kalan insanlar tarafından her an ilgi ve sevgi görmek beni hasta ediyor. Amerika'dan bilirim, böylesi muamele mübalağalı gelir. Gerçekten, çoğu zaman hayatları göz göre göre yok edilen insanların yalın iyiliği her şeyin gerçek dışı görünmesine neden oluyor. Gerçekten de dünyada böyle bir zulmün kıyamet koparmadan geçiştirilebilmesine inanamıyorum. Canımı yakıyor, geçmişte de yaktığı gibi, dünyanın böyle korkunç bir hale gelmesine göz yumuşumuza tanıklık etmek…” “Bu sabahtan sonra kendimi çok daha iyi hissediyorum. Oturup uzun uzun, ne kadar büyük kötülüklere muktedir olduğumuzu ilk elden keşfedişimin verdiği düş kırıklığı üstüne yazdım. Oysa en ağır koşullarda bile insan kalabilme gücü ve yeteneğini keşfetmekte olduğumu da yazmalıydım, ki bunu daha önce bilmezdim. Galiba aslolan, onur.”
Son e-postasında ise babasına “Eğer yaşamımın geri kalanında ne yapmam gerektiğiyle ilgili fikirlerin varsa lütfen bana söyle. Sizi çok seviyorum. Eğer bana yazmak istiyorsanız, sanki tatilde Hawaii’nin büyük adasında bir kampta yerli dokuması öğreniyormuşum gibi yazabilirsiniz. Burada hayatı kolaylaştırabilmek için yaptığım bir şey de düşler alemine dalıp bir Hollywood filminde veya Michael J Fox’un oynadığı bir komedi dramasında olduğumu hayal etmek. Sen de birşeyler düşünüp tasarlayabilirsin, ben de katılmaktan memnun olurum. Kocaman sevgiler. Babacığım” diyordu.
Rachel’in ölümünün üçüncü yıldönümü yaklaşıyor; İsrail işgali devam ediyor, Irak savaşı devam ediyor, ve bunlar yetmezmiş gibi İran’a müdahale sözkonusu. Tüm bu olanlar karşısında insan olarak kalmak galiba en zor şeylerden biri. Ama bir hakikat var ki Rachel’in işaret ettiği ve olması gereken: Onur

ümmüşen

2006-02-16T18:48:00.001+02:00

Ümmüşen'i tanıyor musunuz? hiç dinlediniz mi?
Ümmüşen Gürsoy, ODTÜ İşletme bölümünde lisans, Çukurova Üniversitesi Muhasebe-Finans ana bilim dalında yüksek lisans ve doktora ve Ç.Ü. İİBF’de öğretim elemanı, Mimar Sinan Üniversitesinde öğretim elemanı olarak çalıştı. İlk albümü "Nenni"yi 1999'da yayınlandı (ikinci albümü de 'Rüzgara Karşı' çıktı, yine Derya Köroğlu imzalı, henüz dinleyemedimmm) Albümün prodüktörlüğünü Derya Köroğlu yapmış, bir şarkıyı da birlikte söylemişler. Ümmüşen, bazı tanınan şarkıların da bestecisi Grup Yorum'un "Hayat", "Beyaz Gelinlik", Ali Asker'in "Maden Ocakları" ve Sevinç Eratalay'ın "Bebeğim Nenni" gibi.
ODTÜ'den okul arkadaşı olduğu Derya Köroğlu, Ümmüşen'in üniversitedeki hálini şöyle anlatıyor: ‘‘Ümmüşen'i üniversitede dizine kadar uzanan saçları ve elinde sazıyla türkü ve bestelerini inanılmaz sesiyle yorumlarken hatırlarım. O dönemde ODTÜ Halk Bilimleri Topluluğunda halk oyunları, türküleri ve seyirlik köy oyunları üzerine araştırmalar yapar, bir yandan da söz ve müziği kendine ait türkü formundaki bestelerini Anadolu'nun birçok köşesinde verdiği konserlerde seslendirirdi. Besteleri kulaktan kulağa yayıldı ve Grup Yorum, Ali Asker, Sevinç Eratalay tarafından kasetlere okundu.’’
Çığlık çığlığa bir söyleyişi vardır Ümmüşen'in. Oğlu Eren içn yazdığı ninni:
çişil çişil yağmurlar ile gelen gül yüzlüm,
akça pakça süt kokulum ah yosun gözlüm
nen yağmur yüzüm nen yosun gözlüm...
boz nadassız topraklarda kökler salası,
fırtınalara direnip boylar atası,sarı sıcaklarda erip başak tutası...
nenni toprağım nenni sıcağımnen nen buğdayım nen nen başağım...
nen nen diyem uyu bebem
nen nen diyem büyü bebem
ayrık otlar içinde
başak tutup er de görem eren başak ol da görem
nenni eren'im nenni başağım,nenni nen nenni eren başağım...
adın; acı vadesiz gelen ecellere,sızı hoyratça biçilen gök ekinlere...
nenni eren'im, nenni ekinimnen nen eren'im nen gök ekinim...
dört elle sarılman çok zor yaşanası ömüre,
sevmenin acizlik sanıldığı yerlerde,
düşünmenin cürüm sayıldığı günlerde...
nenni yüreğim nenni nen fikrim...
nen nen yüreğim nenni nen fikrim...
aslında en sevdiğim parçası "sezenler olmuş"
seni yerlerde göklerde bulamazlarken...
bende gizli olduğunu sezenler olmuş...
dumlu dumluymuşsun yüreğimde..
kımıl kımılmışsın bileklerimde...
domur domur ter ışıl ışıl ferellerimde gözbebeğimde..
aramızda dağlar yollar yıllar var iken...
beni sana sımsıkı sarılı görenler olmuş...
sargın yaprakmışım dallarına
yangın toprakmışım yağmurlarına...
türkü olmuşsun...
umudummuşsun
sevdama yarınlarıma...

çok güzel bir ses, mutlaka dinleyin, bulursanız sakın kaçırmayın...

sevgilime...

2006-02-14T01:54:00.002+02:00

yarın sevgililer günü (yoksa bugün mü? zamanları karıştırmaya başladım; şu tez belasına gece-gündüz diye bi şi kalmadı benim için, bilgisayarın yanındaki pencereyi aralayınca karanlık/kızıllık/güneş gibi kavramlar var artık)
geçen günlerde 9 ayı tamamladık, nasıl geçti bu 9 ay hatırlamıyorum, öncesi var mıydı? öncesi karanlık, hatırlamak istemediği tarihi insanın, ama bizim tarihimiz bu sonuçta, eğer bugün "burada" isek, "biz" isek burada duran bunu tarihimize borçluyuz...
10 ay önce ne kadar uzaktık birbirimize? ne kadar yakındık? hani orhan veli'nin balığı var ya, hani şu "denizle içre olup deniz nedir bilmeyen", hani denizin dibinde gördüğümüz, almak için elimizi uzattığımızda dokunamadığımız, erişemediğimiz deniz kabukları...
ariyordum seni, bekliyordum, deli gibi kitapların sayfalarını çeviriyor, bi sayfayı bile sonuna kadar okuyamadan ayağa kalkıyor, pencereden dışarı bakıyordum; süzülen kuşlara bakıp imreniyordum, hani kuş olsan hiç çekinmezdim, hep omzuna konardım, hep takip ederdim seni...
sonra bir filme dalıyordum, filmin atmosferinde kaybolup birden kendimi jönün yerinde buluyordum öpüşürlerken...
yarım yamalak okuduğum sayfalarda buluyordum seni;
sabahattin ali'nin şiirinde " saçlarınız bir sabah güneşinin ışığı / eleriniz bir yasemin demeti / gözünüzün rengi nasıldır bilmiyorum / ne zaman baksam gözlerim kamaşıyor"
sonra aklıma tezi yazdığım geceler geliyor, senin karşımda kanepede mışıl mışıl uyuduğun geceler, ekran üzerime gelmeye başlayınca başımı beş dakka çevirmem yetiyordu, daha da büyüyorsa ayağa kalkar, başucuna oturur nefes alışverişini dinlerdim, bi öpücük kondurup otururdum yine (bunu bi türlü seniuyandıramadan yapmayı öğrenemedim di mi?)
sayfalarda buluyordum seni, can baba'nın dizelerinde "elele tutuşmuşuk / iki küçük çocukmuşuk / birbirimize sokulmuşuk / iki küçük çocukmuşuk"
sonra oturup düşünürüm, mayısın başında o soğuk denize insanlar neden girer diye? nereden bulur o cesareti? galiba biliyorum o sorunun cevabını...
(acaba Cartier-Bresson daha önce fotoğrafımızı çekmiş mi diye merak ediyorum, tabii ki en güzel fotoğraflarımızı sinem çeker hep)
şairleri düşünüyorum, Aragon'u, Eluard'ı, Nazım'ı düşünüyorum... Elsa'yı, Gala'yı, Piraye'yi... Abidin ile Güzin'i... hangisinin adını duydun tek başına bi yerlerde? hangisini yalnız düşünebilirsin? bizi?!!
"bir elmanın yarısı biz / yarısı bu koskoca dünya / bir elmanın yarısı biz / yarısı insanlarımız / bir elmanın yarısı biz / yarısı ben / ikimiz...." (Nazım)
o gülüşünü düşünüyorum şimdi, (zigzag şeklinde) süzülüşünü okulun koridorlarında...öyle uzun zaman oldu ki beynime kazınalı bu sahneler, adını duyunca aklıma ilk o gelir...
uzun zaman aldı beraberken uyumayı öğrenmem, belki aynı evde kaldığımız ilk geceden kalma-sen yan oda da yatıyorsun ve ben orada, senin yakınındaydım, uyuyamıyordum, senin de içerde uyanık olduğunu hisssediyordum, inanamıyordum belki de sana yakın olduğuma...
sonra seni göremediğim günleri anımsıyorum, seni görmemek seni görmeyeceğimi bilmek bana o kadar ağır geliyordu ki, yurtdışında iken mesajlaşırız demiştik, ama dayanamadım zaten göremiyorum bi de sesini duyamamak mı? gün sayıyordum ceza çekenler gibi "bir an gelir, her yer sen olur / bilirim ki beni özlemişsindir o an" diyor ya aşkın nur yengi, "bil ki seni özlemişimdir o an" bak, sen gitikten sonra uyuyup uyandım, sözde çalışmak, sunu hazırlamak için ama aklımdan çıkmıyorsun, şimdi ruhumu burada mi zannediyorsun? senin başında mışıl mışıl uyumanı seyrediyor, inan...
sonra "ben hep seni düğmelerim iliklerime / seni nakşederim yüreğime "...
sonra, saat 4:30, seni görmeye 4 saat kaldı, sabırsızlanıyorum...
sonra, ...
sonrası malum, seni çok seviyorum, her zaman yanımda olmanı istiyorum, yanında olmak istiyorum, seninle dünyayı dolaşmak, yeni yerleri keşfetmek, seninle bir ömür geçirmek, yaşlanmak (buna yaşlanmak denmez ama...) ve biliyorsun "sevginle gireceğim toprağa / sevginle çıkacağım topraktan" (ömer hayyam); sabahları uyanmamın ve nefes almanın bir başka anlamı var artık benim için...

ilan-ı aşk olunur, cümle aleme duyurulur.

lillith

2006-02-14T01:54:00.000+02:00

ilk kadın, havva'dan önce tanrının yarattığı, tanrırın adem'i yarattığı topraktan yaratılan ilk kadın...ademle şevişeceği zaman adem'le eşit olduğunu söyleyip altta olmayı rededen, sonra da bunu adem kabul etmemince çekip giden ilk kadın, belki de ilk feminist. Cennetten kovulmamış, kendisi cenneti terketmiş ve sonra tanrı adem için havva'yı yaratmış, adem'in kaburga kemiğinden-itaatkar olsun diye...cenneti terkettikten sonra iblis ile evlendiği söylenir...
lillith adına ABD'de kadın sanatçıların bir gezici festivali düzenleniyordu, sarah mclachlan, suzan vega vd...
türkçe vikipedi
english wikipeida
çok güzel bir tablo

tosbik

2006-02-11T22:59:00.000+02:00

sana bakmak

ters çevirip kaçtığında küçük kız /
gökyüzünü ilk kez görür kaplumbağa

efe duyan

uçacağını mı sandın tosbikçik?
kazanamadın bu sefer...

arcadia

2006-02-11T12:23:00.000+02:00

arcadia neresi? peter pan!in neverland'imi yoksa?
bir çizgi film mi? antalya'da bir otel mi?
nereden gidilir? insan gitmek ister mi oraya?
hiç arcadia'lı tanıdınız mı?
Eliza Griffiths'in tabloları mı? çoban mı?
bir ekşi sözlük yazarı mı?
ne dersiniz, hangisi ?